การใช้เครื่องมือ

อิมพลายด์ออดส์ เป็นเครื่องมือสำคัญในเท็กซัสโฮลเดมสำหรับประเมินความสามารถในการทำกำไรในอนาคตของมือที่กำลังจั่ว (เช่น สเตรทและฟลัช) มันช่วยให้คุณตัดสินได้ว่า: เมื่ออัตราต่อรองของหม้อโดยตรงสำหรับการเรียกไม่เพียงพอ หากคุณจั่วสำเร็จ คุณจะสามารถชนะชิปเพิ่มเติมจากคู่ต่อสู้ได้มากเพียงใด เพื่อให้การเรียกนั้นมีกำไร

หลักการของสูตรคำนวณ

แนวคิดหลักของอิมพลายด์ออดส์คือการพิจารณาทั้งจำนวนเงินที่ต้องเรียกในปัจจุบันและชิปที่คุณสามารถชนะได้ในอนาคต โดยคำนวณอัตราส่วนของผลตอบแทนรวมที่อาจได้รับต่อจำนวนเงินที่ลงทุน

สูตรพื้นฐาน:
อิมพลายด์ออดส์ = (หม้อปัจจุบัน + ชิปเพิ่มเติมที่คุณสามารถชนะได้ในอนาคต) / ชิปที่ต้องใช้ในการเรียกปัจจุบัน

วิธีที่พบได้บ่อยกว่าคือการคำนวณ จุดคุ้มทุนของอิมพลายด์ออดส์:
ชิปเพิ่มเติมที่คุณต้องชนะ = (จำนวนเงินที่เรียกปัจจุบัน × ส่วนกลับของอัตราต่อรองการจั่ว) - หม้อปัจจุบัน
หรือ: กำไรที่เป็นไปได้ ≥ (จำนวนเงินที่เรียก × (1/ความน่าจะเป็นในการจั่ว - 1)) - หม้อ

โดยที่ความน่าจะเป็นในการจ่วมักแสดงเป็นโอกาสในการจั่วสำเร็จบนเทิร์นหรือริเวอร์ ตัวอย่างเช่น ฟลัชดรอว์ (9 เอาต์) บนฟลอปมีโอกาสประมาณ 19.1% ที่จะจั่วสำเร็จบนเทิร์น และประมาณ 35% เมื่อถึงริเวอร์ (หากพิจารณาสองสตรีท)

ขั้นตอนการใช้งาน

1. กำหนดประเภทของมือที่จั่วและจำนวนเอาต์: เช่น ฟลัชดรอว์ (9 เอาต์), โอเพ่นเอนด์สเตรทดรอว์ (8 เอาต์), กัตช็อตสเตรทดรอว์ (4 เอาต์)
2. คำนวณอัตราต่อรองของหม้อโดยตรงในปัจจุบัน: เปรียบเทียบจำนวนเงินที่เรียกกับขนาดของหม้อปัจจุบัน
3. ตรวจสอบว่าอัตราต่อรองของหม้อโดยตรงเพียงพอหรือไม่: หากอัตราต่อรองของหม้อมากกว่าความน่าจะเป็นในการจั่ว (โดยปกติแสดงเป็นอัตราส่วน เช่น ความน่าจะเป็น 4:1 เทียบกับอัตราต่อรอง 5:1) แสดงว่าการเรียกโดยตรงมีกำไร มิฉะนั้นให้พิจารณาอิมพลายด์ออดส์
4. ประมาณการชิปที่จะชนะในอนาคต: ขึ้นอยู่กับสไตล์ของคู่ต่อสู้, ความลึกของสแต็ค, ตำแหน่ง ฯลฯ ประมาณจำนวนเงินเดิมพันเพิ่มเติมที่คุณจะชนะหลังจากจั่วสำเร็จ โดยทั่วไปจะประมาณเป็นขนาดเดิมพันของหม้อ หรือสแต็คที่เหลือของคู่ต่อสู้
5. คำนวณอิมพลายด์ออดส์และตัดสินใจ: หากกำไรที่อาจได้รับเพียงพอที่จะชดเชยอัตราต่อรองของหม้อโดยตรงที่ไม่เพียงพอ ให้เรียก มิฉะนั้นให้หมอบ

ตัวอย่างสถานการณ์จริง

สถานการณ์: เกมเงินสด, สแต็คที่มีประสิทธิภาพ 100 ฟลอป: หม้อ 100, คู่ต่อสู้เดิมพัน 50, คุณมีฟลัชดรอว์ 9 เอาต์

บริบท: STRATEGY multi-full: implied-odds-for-drawing-hands-mqbel65o เนื้อหา (ส่วน 2/2)

• อัตราต่อรองโดยตรง (Direct Pot Odds): เรียก 50, pot กลายเป็น 150, อัตราต่อรอง 150:50 = 3:1
• ความน่าจะเป็นในการจั่ว (Drawing Probability): ความน่าจะเป็นในการเกิดฟลัชที่เทิร์นประมาณ 19.1% (ประมาณ 4.2:1)
• เปรียบเทียบ: 3:1 < 4.2:1, อัตราต่อรองโดยตรงไม่เพียงพอ
• ประมาณการอัตราต่อรองโดยนัย (Implied Odds Estimate): สมมติว่าเมื่อคุณเกิดฟลัช คู่ต่อสู้มีแนวโน้มจะจ่ายเพิ่มอีกอย่างน้อยหนึ่งเดิมพันขนาด pot (150) หรืออาจจะ all-in ด้วยชิปที่เหลือ (100-50=50 เรียกแล้ว? หมายเหตุ: ต้องใช้สแต็คที่สม่ำเสมอ ตัวอย่างที่ดีกว่า: สแต็คที่มีประสิทธิภาพ 200. Pot ฟล็อป 100, คู่ต่อสู้เดิมพัน 50, คุณเรียกและเหลือ 150. หลังจากเกิดฟลัช คุณเดิมพัน 150 และคู่ต่อสู้เรียก ดังนั้นกำไรเพิ่มเติมคือ 150
• คำนวณอัตราต่อรองโดยนัย: ศักยภาพ pot ทั้งหมด = pot ปัจจุบัน (100+50+50=200) + กำไรในอนาคต (150) = 350. จำนวนที่ต้องเรียก 50, อัตราต่อรองโดยนัย 350:50 = 7:1. สูงกว่า 4.2:1 มาก ดังนั้นมีกำไร – เรียก
• ตรวจสอบสูตร: กำไรเพิ่มเติมที่ต้องการ = จำนวนที่เรียก × (1/ความน่าจะเป็นในการจั่ว - 1) - pot ปัจจุบัน = 50 × (1/0.191 - 1) - 100 ≈ 50 × (5.236 - 1) - 100 = 50×4.236 -100 = 211.8-100 = 111.8. ดังนั้นคุณต้องการกำไรเพิ่มเติมอย่างน้อย 112 และที่ประมาณ 150 > 112 การเรียกจึงถูกต้อง

คำถามที่พบบ่อย

1. อัตราต่อรองโดยนัยใช้กับมือที่จั่วเท่านั้นหรือไม่?
ใช่ อัตราต่อรองโดยนัยส่วนใหญ่ใช้สำหรับการจั่ว เพราะมือที่ทำสำเร็จแล้วแต่ยังอ่อน (เช่น คู่ล่าง) มักจะมีอัตราต่อรองโดยนัยติดลบ (reverse implied odds)

2. จะประมาณกำไรในอนาคตได้อย่างแม่นยำอย่างไร?
หัวใจสำคัญคือช่วงมือและแนวโน้มของคู่ต่อสู้ คู่ต่อสู้ที่ tight-passive อาจหมอบมากกว่า ทำให้อัตราต่อรองโดยนัยลดลง ส่วน loose-aggressive อาจจ่ายให้มากกว่า สังเกตว่าคู่ต่อสู้มีแนวโน้มจะหมอบหรือไม่ และความลึกของสแต็คที่เหลือ

3. เมื่อใดที่อัตราต่อรองโดยนัยไร้ผล?
เมื่อคู่ต่อสู้รู้ว่าคุณกำลังจั่วและจะหมอบ หรือเมื่อคุณอาจถูกจั่วทับที่ริเวอร์ (เช่น คุณจั่วฟลัชแต่คู่ต่อสู้อาจมีฟูลเฮ้าส์) อัตราต่อรองโดยนัยจะถูกประเมินสูงเกินไป

4. อัตราต่อรองโดยนัยต่างกันอย่างไรระหว่างฟล็อปและเทิร์น?
ที่ฟล็อปคุณมีสองสตรีทในการดึงมูลค่า ดังนั้นอัตราต่อรองโดยนัยมักจะสูงกว่า ที่เทิร์นเหลือแค่ริเวอร์ ทำให้อัตราต่อรองโดยนัยลดลง

การเรียนรู้เพิ่มเติม

• Reverse Implied Odds: เมื่อการจั่วของคุณสำเร็จ แต่คู่ต่อสู้ถือมือจั่วที่แข็งแกร่งกว่าหรือมีมือสำเร็จแล้ว คุณกลับเสียเพิ่มขึ้น
• Pot Odds และ Implied Odds รวมกัน: ในการตัดสินใจจริง ควรใช้ทั้งสองอย่าง คำนวณ pot odds ก่อน หากไม่พอจึงประเมิน implied odds
• ผลกระทบของ Stack Depth: อัตราต่อรองโดยนัยมีค่ามากกว่าในสแต็คลึก ส่วน pot odds โดยตรงสำคัญกว่าในสแต็คตื้น
• ข้อได้เปรียบจากตำแหน่ง (Positional Advantage): เมื่อจั่วในตำแหน่ง การดึงมูลค่าสูงสุดที่ริเวอร์ทำได้ง่ายกว่า จึงช่วยเพิ่มอัตราต่อรองโดยนัย